چنان كه در ذيل همان آيه فوق مىخوانيم فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَه أَنَّه عَدُوٌّ لِلَّه تَبَرَّأَ مِنْه : « هنگامى كه آشكار شد كه او دشمن خدا است از او بيزارى جست » ( 1 ) . سرانجام ششمين و آخرين دعاى خود را كه آن هم پيرامون روز بازپسين است اين چنين به پيشگاه خدا عرضه مىدارد : « خداوندا مرا در روزى كه مردم برانگيخته مىشوند رسوا مكن » ( * ( وَلا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ) * ) . « لا تخزنى » از ماده « خزى » ( بر وزن حزب ) به طورى كه راغب در مفردات گويد به معنى « شكست روحى » ( و شرمسارى ) است كه يا از ناحيه خود انسان است كه به صورت حياء مفرط جلوه گر مىشود ، و يا از ناحيه ديگرى است كه بر انسان تحميل مىكند . اين تعبير از ناحيه ابراهيم ع ، علاوه بر اينكه درس و سرمشقى است براى ديگران ، نشانه نهايت احساس مسئوليت و اعتماد بر لطف پروردگار است .

--> ( 1 ) براى توضيح بيشتر به جلد 8 تفسير نمونه صفحه 160 ذيل آيه 114 سوره توبه مراجعه فرمائيد .